De Sprint juicht na rampseizoen

Gegevens: Laatst bijgewerkt op donderdag 01 april 2010 00:01; Gepubliceerd op maandag 29 maart 2010 13:13

Het was een aandoenlijk tafereel, gistermiddag in de Frans Hoebenshal in Deurne. De handbalsters van De Sprint, die dit seizoen zoveel voor hun kiezen hebben gekregen, vielen elkaar nog tijdens het laatste fluitsignaal in de armen.

Trainer Guido van Erp legt uit waar die emotie vandaan komt: "Zo'n jaar als wij achter de rug hebben, komt normaal gesproken alleen in boeken voor. In november overleed de vriend van één van de speelsters en een paar weken later stierf ook onze penningmeester. Ook zij stond heel dicht bij de ploeg, want ze kwam bij elke thuis- en uitwedstrijd kijken. Op dat moment kon je mijn team gewoon bij elkaar rapen, ze waren helemaal kapot."

Maar wonder boven wonder begon de ploeg, die tot dat moment nog geen wedstrijd had gewonnen, ineens te draaien. Uitgerekend tegen buurman Swift boekte De Sprint de eerste zege van het seizoen en gisteren dwong het team - opnieuw tegen Swift - definitief handhaving af in de eerste klasse. Keepster Wilma Schouten van De Sprint vat het seizoen van haar team nog het meest treffend samen: "We zijn dit jaar in één klap volwassen geworden met zijn allen."

Maar voor een buitenstaander lijkt het woord 'volwassen' bijna grappig als het over de Deurnese handbalsters gaat. De gemiddelde leeftijd is zo laag, dat de ploeg best voor een uit de klauwen gewassen jeugdteam zou kunnen doorgaan. Dat leek Van Erp gisterochtend ook te denken, toen hij vanaf de tribune naar de wedstrijd tegen Swift keek. Van Erp: "Ze zijn zo broos, zo kwetsbaar. Zowel fysiek als mentaal. Dat is ook de reden dat ik niet op de bank zit tijdens de wedstrijden, want ik ben veel te fanatiek voor die meiden. Daar gaan ze niet beter van spelen."

Janica van Nuenen had juist dit seizoen uitgekozen om de overstap te maken van hanbalvereniging Tremeg in Gemert naar De Sprint. Ondanks de heftige situatie waarin ze terecht is gekomen, heeft ze geen seconde spijt gehad van haar beslissing. Van Nuenen: "Ik ben hier heel goed opgevangen en kan het goed vinden met de rest van de meiden. Daarnaast was dit natuurlijk ook mijn kans om op een hoger niveau te spelen en achteraf gezien is dat goed gegaan, want volgend jaar staan we dus nog steeds in de eerste klasse."

Keepster Wilma Schouten heeft er vertrouwen in dat De Sprint na de zomer een heel ander seizoen tegemoet gaat. Schouten: "Het draait nu eindelijk aardig bij ons en het kan alleen nog maar beter worden. We hebben veel geleerd dit jaar. Ik denk dat we volgend jaar niet meer tegen degradatie zullen hoeven te knokken. En hopelijk gebeuren er buiten het veld ook geen verschrikkelijke dingen meer."

Het duel van gisteren beloofde in elk geval veel goeds. De Sprint speelde niet groots, maar nam wel het initiatief. Binnen vijftien seconden stond de thuisploeg al met 1-0 voor en halverwege de eerste helft was het verschil met Swift al zes punten. Na rust leek De Sprint even de weg kwijt, waardoor de bezoekers terug konden komen tot drie punten verschil, maar uiteindelijk won de ploeg van Van Erp toch nog duidelijk met 19-15. Van Erp: "Maar als we het goed hadden uitgespeeld, had het verschil veel groter kunnen en misschien wel moeten zijn. Dat is iets dat we nog wel moeten leren als we volgend jaar een paar plaatsen hoger willen eindigen."